Niebo dziś w żałobie zanosi się płaczem 

Niegościnny świat w mroku pogrążył się 

Skąd wiadomo czy jeszcze będzie inaczej? 

Czy nastanie znów świt, czy nie? 

Niepomyślny czas zdaje się nie mieć końca 

Już nam przyjdzie żyć w tej ulewie i mgle 

Skąd wiadomo czy jeszcze wzejdzie nam słońce? 

Czy nastania znów świt, czy nie? 



Bo tutaj ciągle leje 

Bo tutaj ciemność trwa 

Bo tutaj wciąż wiatr wieje 

Czy długo tak być ma? 



Mówią: przyjdzie czas, że ta burza ustanie 

Wtedy wszystko to w końcu minie jak sen 

Co to będzie, gdy tak się jednak nie stanie? 

Jeśli spłynie znów cień na padół ten? 



Prześlij nam znak, choć jeden raz 

O dobry Boże, wysłuchaj dziś nas 

Spraw, by wrócił znów słońca blask 

 



Ma niewidzialny świat

Ulotny niczym wiatr

Na piasku stawia dom

Choć fala rozmyje go



Nie ma nic więc czemu marzy

Żeby nią przez chwilę być



Ref.

Widzę ją kiedy zamykam oczy

Uśmiecha się

Nigdy najdłużej jej nie zatrzymam

Choć bardzo chcę



Oswaja chłód i deszcz

Pod bosą stopą cierń

Nieosiągalna jak

Kwitnący raz tylko kwiat



Tyle mam , wiec czemu marzę 

Żeby nią przez chwilę być



Ref.

Przyjdzie lecz kto to wie, z której strony

Wolna jak nigdy nikt, przed nią i po niej

Skoro nawet czas mija ją lekko onieśmielony

Z bliska jej przyjrzeć się ,choć raz dogonić