Niebo dziś w żałobie zanosi się płaczem 

Niegościnny świat w mroku pogrążył się 

Skąd wiadomo czy jeszcze będzie inaczej? 

Czy nastanie znów świt, czy nie? 

Niepomyślny czas zdaje się nie mieć końca 

Już nam przyjdzie żyć w tej ulewie i mgle 

Skąd wiadomo czy jeszcze wzejdzie nam słońce? 

Czy nastania znów świt, czy nie? 



Bo tutaj ciągle leje 

Bo tutaj ciemność trwa 

Bo tutaj wciąż wiatr wieje 

Czy długo tak być ma? 



Mówią: przyjdzie czas, że ta burza ustanie 

Wtedy wszystko to w końcu minie jak sen 

Co to będzie, gdy tak się jednak nie stanie? 

Jeśli spłynie znów cień na padół ten? 



Prześlij nam znak, choć jeden raz 

O dobry Boże, wysłuchaj dziś nas 

Spraw, by wrócił znów słońca blask 

 



Mały wazon i polny kwiat

Chleb i sól a za oknem świat

Nie potrzeba więcej nic

Wszystko w dłoniach uniosę gdy

Przyjdzie mi gdzieś dalej iść

Bo mój dom to tylko ja



Nie przyjmę żadnej z ról

Chociaż bardzo chcesz

Pokonam siedem gór

Przepłynę siedem rzek

W mej bajce jestem głównie ja

To czego chcę i to co mam



I nawet gdyby cały ten świat

Przez szybę mi na nosie grał

Nie ucieknę bóg wie gdzie

Dziewczynka z zapałkami wie

Że choć przeciętnie jest ich mniej

Zdarza się że czterdzieści dwie



Nie przyjmę żadnej z ról....