Mały wazon i polny kwiat

Chleb i sól a za oknem świat

Nie potrzeba więcej nic

Wszystko w dłoniach uniosę gdy

Przyjdzie mi gdzieś dalej iść

Bo mój dom to tylko ja



Nie przyjmę żadnej z ról

Chociaż bardzo chcesz

Pokonam siedem gór

Przepłynę siedem rzek

W mej bajce jestem głównie ja

To czego chcę i to co mam



I nawet gdyby cały ten świat

Przez szybę mi na nosie grał

Nie ucieknę bóg wie gdzie

Dziewczynka z zapałkami wie

Że choć przeciętnie jest ich mniej

Zdarza się że czterdzieści dwie



Nie przyjmę żadnej z ról....


Ja nie wiem co ty w sobie masz 

co wywołuje dziwny strach 

spojrzeniem ciągle kusisz mnie 

już chyba trochę gubię się 



Twoją obecność czuje wciąż 

bo prześladujesz mnie co krok 

skąd możesz wiedzieć jak to jest 

gdy ktoś zarzuca gęstą sieć 



A może właśnie tak musi być 

a może kłamię bo jest mi wstyd 



Ref: 

Że zawsze tracę oddech 

gdy jesteś blisko mnie 

uciekać wcale nie chcę 

choć bardzo boję się 



Wiesz dobrze jak mnie podejść 

próbuję bronić się 

znasz każdą moją słabość 

tym razem wygrasz też 



Tak bardzo pewny jesteś, że 

ulegnę gdy pojawisz się 

nie powiem nigdy że tak jest 

za dużo też nie możesz mieć 



A może właśnie tak musi być 

a może wcale mi nie jest wstyd 



Ref: 

Że zawsze tracę oddech 

gdy jesteś blisko mnie 

uciekać wcale nie chcę 

choć bardzo boję się 



Wiesz dobrze jak mnie podejść 

próbuję bronić się 

znasz każdą moją słabość 

tym razem wygrasz też 



Ref: 

I zawsze tracę oddech 

gdy jesteś blisko mnie 

uciekać wcale nie chcę 

choć bardzo boję się 



Wiesz dobrze jak mnie podejść 

próbuję bronić się 

znasz każdą moją słabość 

tym razem wygrasz też